Ben, ainda que pareza mentira, estamos no verán ... E qué mellor que disfrutar ó aire libre, da natureza, das paisaxes dos bosques e xardís galegos que tanta fermosura nos ofrecen? É un pracer para os sentidos e un gran remedio para alexarse dos incordios cotidiáns, pasear e deixarse levar polos miles de aromas armoniosos e sutiles coma as das roseiras que inundan o aire ao noso paso...
Qué terá o suave aroma das rosas que nos calma e chea de paz, envolvéndonos nunha pracentera sensación? É o aroma por excelencia. As súas frores e pétalos utilizáronse dende tempos inmemoriais para facer perfumes, xabóns, augas e tratamentos de beleza, xa non só pola súa fragrancia senón polas múltiples propiedades beneficiosas para a pel.
Quén non recolectóu rosas e na Noite de San Xoan deixounas macerando a luz da lúa, para facela máxica
auga de rosas con que lavala cara na mañanciña ca ilusión da beleza e xuventude?
As rosas...
Frores máxicas, frores belas, fráxiles entre as espiñas, símbolos de tantas cousas...
E nós, coma Tita, a protagonista de "Como agua para chocolate" de Laura Esquivel , intentando experimentar con elas na cociña, facendo
marmeladas de rosas. Un luxo para os sentidos!
Quén sabe? o mellor acontece coma na
receita da novela, e todos os que as proben descubren emocións e paixóns reprimidas...
